Netgedichten over biologie

netgedicht (nr. 126):

Lach

Laten we de dag beginnen
met een lach
hoe geniaal het doolhof,
de puzzel is verzonnen
om ‘t verhaal van ons,
ons allen is begonnen,
dat te begrijpen,
hoe ‘t is ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren
of vermoeden dat je dat
ontwarren kunt, ooit
Erachter komen
na veel zoeken
dat dat nooit lukt,
terwijl bijna bij de oplossing,
zo dichtbij en blij
maar er ook ver vandaan
omdat ons hart
iets, wat, nog niet verstaan
ons brein zo uit
kan waaieren