Netgedichten

netgedicht (nr. 88.877):

Klassieke regenzomer

Illusies van vrije geesten
huizen hier tussen betonnen muren
als onzichtbare lichtgevende beesten

het plaatselijke mystieke spook
eet alle voedzame woorden op
uit de lettersoep van wanhoop

er is voldoende duisternis
voor vier eenzame winters
maar achter regenwolken
is de zomerzon het mooiste beest
die over het seizoen heerst

er zijn geen mooiere zomers
zo lyrisch en intiem geweest
dan deze regenzomer voor
de dadendrang van de droomgeest

daarom fluister ik het intieme woord
tussen regen wordt mijn lucide gedachtewolk
groter en groter, en dan weer kleiner
als in een oneindig groeiproces

waarin jij bij me bent en ademt
zuurstof haalt uit letterwoorden
van deze klassieke regenzomer.