Netgedichten

netgedicht (nr. 89.017):

WIE WEET

Verdwaald in brokstukken
Van wat wij vertelden
Vermoeiden wij ons
Met ideeën over leven en dood

Wat wij niet begrepen
Was tegengesteld tot wat anderen begrepen
Over onze wereld die ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent

Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het afdak
Van de hoop op beter

Wellicht en waarschijnlijk
Is de hoop op beter
De essentie en zekerheid
Dat wij er
Niet op achteruit zullen gaan
En zeker niet
Het verstand zullen verliezen
Want hoe meer verstand
Hoe minder dwaasheid

Tenminste…
Laten wij daar vanuit gaan