Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.108):

Klimaat

Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je

om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper

en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes

ik ben tegen de fabricatie van wapens
ze maken alles kapot wat ze tegenkomen
zelfs de pacifisten met een eigen mening

en ik fantaseer deze keer niet hardop
dat ik een betuttelende volwassene ben
ik leef met de nadelen van het eenzaam zijn

in een wereld die niet alleen is
veranderd door het wisselvallig klimaat.

Maar ook door de egocentrische mensheid
die nu voor een ingrijpende keuze staat.