Netgedichten

netgedicht (nr. 89.241):

Senioren

Wij zijn veranderd.
Spieren bijten ons venijnig toe:
in fysisch opzicht zijn we moe...

De jaren hebben ons aangetast
door elke dag weer klaar te staan,
te pezen voor hooguit een voldoende.

Nu beseffen we dat het welletjes is.
We worden pensionado's.
Een nieuw elan vuurt onze botten aan!

De wereld wacht op wijsheid:
zinnige gedachten en daden
die voorkomen dat macho's afglijden.

Na twee eeuwen Schopenhauer
weten senioren de wil te temmen
zodat de wereld zich niet vertilt.