Netgedichten over liefde

netgedicht (nr. 10.589):

Dood staal

Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn

Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken

En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer
bevorderde levererosie
alles in termen van emoties zien
en tot niks anders in staat zijn

Zij verzwijgt haar dood tenminste
uit redelijkheid

Boven
tastbare waarheidsgronden
als stagnatie en behoud uiteenlopen
kan hij wederom niets
met de afwezigheid
van dat spook der verbeeldingskracht

Laat zijn stilte maar voortduren
geef haar de vrijheid van verlangen
neem zijn onaangepaste rouw
verspil haar heden zonder hem
de dood zal voortleven

Nadat haar ogen de leugens doorboorden
achter zijn open façade