dragen
in een woud van signalen
droegen onbegonnen herinneringen ons
naar een tijd die langzamer ging
dan de reis van een vogelveer
naar de bodem van het diepste meer
we dreven pijn met hamers in de aarde
persten het lijden terug in de grond
over het helmgras zagen we de lege zee
de stilte was hier om te doden
konden wij haar dragen?
Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!