Lichtfabriek

O, spreek mij van de liefde en de trouw
van glans die in de Lichtfabriek verviel
waar menig uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel

dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd

wij dansen tot de zon in zee verzinkt
en zilt de dromen in mijn rugzak zinken
waar straks bij kaas en drank het glas weerklinkt

en eenzaam nog de kaarsen vlammen blinken
jouw waarheid komt te dicht, raakt mij te diep
dus wees niet zo alleen in deze nacht
hoor hoe de liefde uit de verte riep:

Dans met mij nu de avond op ons wacht.

... Een nieuwe versie van het gedicht naar aanleiding van de reacties op de vorige versie. ...

feest kraakpand

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 19