Netgedichten

netgedicht (nr. 89.499):

Levensecht

In een milddadig etherisch Noorderlicht
Richt hij bevlogen door het gezicht
Zich als behept met een neurose
Op het naaktmodel's ontblote pose

Aanvankelijk losjes opgezet
Penseelt hij ten voeten uit haar portret
Dat al snel gestalte krijgt en signatuur
In vlotte gestes vol hang naar avontuur

Zijn schildertoets hanterend tot prompt
Uit de materie het stuk tot leven komt
En in een oogwenk hem de wacht aanzegt
Zodat hij niet weet wat hem wordt opgelegd

Academisch blijven werken naar model
Of bijten in het levensecht appèl