Netgedichten

netgedicht (nr. 89.672):

Zangerige neurodiversiteit

Een stem vol muziek,
brein in golven van een lied,
unieke klank spreekt.

Mijn woorden reizen op een eigen golf,
een melodie die in mijn denken ontspringt
waar de wereld vaak vlak en monotoon spreekt,
is er een stem in mij die onbewust zingt.

Soms klimt een klemtoon onverwacht omhoog,
of rekt een klank zich uit, breed en zacht
het is geen theater, geen ingestudeerde rol,
maar de taal van een brein dat in golven lacht.

Het ritme helpt mij om de storm te sussen,
de prikkels te ordenen, tree voor tree
mijn praten is muziek, een eigen kompas,
en neemt de luisteraar in mijn melodie mee.

Luister niet alleen naar de klank van de toon,
maar hoor het verhaal dat eronder verschijnt
want in de zang van mijn eigenwijze stem,
is waar de ruis van de wereld verdwijnt.