Scan der kannibalenbotten
Julianus, publianus,
redaxianus, absurdus
of hoe wij heten mogen,
de taalproleten van het
scannen van botten uit
kannen der kannibalen dus
Botten maken een arm,
maar niet alle botten
zijn armen van kannibalen
En een mens kan wellicht
leren wat hij nog niet kent of kan
niet alles kan
maar
jij kunt / kun jij
eigenschappen bezitten
om iets te leren
ook
jij kan / kan jij
de ruimte
krijgen om iets te leren
dus
je kunt iets in je hebben,
maar je kan en kunt pas laten zien
wat je kan als je de ruimte krijgt
kunt is wat je in je draagt
en kan is wat de wereld
je toestaat te worden
Als je koste wat kost bewaakt
wat je kunt,
vergeet je soms de ruimte te geven
aan wat je worden kan
... — Een gedachte-experiment
over kannen en kunnen, de klemtonen daargelaten — ...
8 juli 2026
Geplaatst in de categorie: taal
kannen
85
Er zijn 7 reacties op deze inzending:
met mijn kompanen
op de achterhand
in de achtertuin
zeggen wij
niet meesmuilend
doch recht door zee
en eensluidend:
ken wezen, Evelyn
maybe - we'll see
de kattebak
op de hoedenplank
is een goede tweede
voor het vergeten
maar kun jij dat
of kan jij dat
nou wel of niet beamen...
of alletwee?
met deze kannibalentooi vermomd als een verrukkelijk vers
Goed dan… de taalvirtuositeit spettert uit deze tuin
als ware het rijpe bessen die lokken en lonken…
het verleidt me tot een antwoord…
… in de vergeethoek van een paraplubak…
dat is wel een mooie vondst!
Kan jij dáár wat mee?
dat is anders dan...
Kun jij hìer wat mee?
Oh… sorry... heren,
kunnen júllie hier wat mee?
@ Xanten:
Beau en ik kannen het even niet laten
jij beziet het probleem als een wijsgerig kantropoloog dus eigenlijk het liefst eerst van alle kanten
maakt er vervolgens als wereldkundig taalkannibaal een knalpotje van en slingert het in de lusthof van kunstzinnige taalbrouwsels als quasi nonexistent in de vergeethoek van de paraplubak in de vestibule zonder je oordeelkundig uit de kanunnikentent te laten lokken...ken het wezen dat ik u ergens van kon?
Ik heb genoten van je woordkunst
laat daar geen enkele twijfel over bestaan,
die als een raket de lucht in vloog
ver voorbij mijn kannibalenbrein
dat wil zeggen…
mijn ogen keken vanuit de kan
naar de kunde
@Beau
zie hierboven…
… en om op je vraag terug te komen…
Ik zie het complexer dan voor of tegen
vandaar dit gedachtenexperiment.
Ik denk dat de tekst van jouw ambigue strofen
dat ook hebben uitgelokt.
Want ik weet niet waar jij nu staat: ben je pro of contra jij kan of jij kunt? Of heeft een taalkannibaal je op het verkeerde pad gebracht?
het neemt slechts ruimte in,
kennis en kunde te laten stromen...
naar de uraniummijnen
door de 27 of 29 manen
(en ringen) van Uranus
dan nog kun je van Kundera
niet verwachten dat hij
deze ondraaglijke leegte
van het kunnen kan vullen
met kannen helder kennen