. 'nen geblaekerden zolder, waanden mit verskeurd behangsel, 'nen huus, gansch uutgeroofd . dat negatief deurdrenght mijn gepeinzen, verpaord an een duustere doodenzang, gij raokten allenghs meer en meer, beklonken mit een stoalen aongezicht, de loodzwaore deuren van een sluus . waor wij eers nog kolkten van genot…

ick zuuk tederheid zònder woorden enkel 't ghevoel dè d'r iemend vur mij is iemend die mij anschouwt zoa'k bin unne mins mit verscheijde kaante soms binne mijn "Zijn" mit zijne dualismen doch van 't groetste belang is, dè ik mezèlf ken . De wègh dur 't bestaon is dikwijls as un concours hippique ge stöt oe al teghen d'n ierste balk…

. vertèl mîj van drome, nogh verborghen, maor waorin zèker 't verleeje wart ontnomme ick gao nogh iene kier langhs de velde van weleer, die vertèlle van dreughte en diepen verlaotenhèd . die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier, en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd . herinner mîj aon den dach van merrege, die vertèlt…

Ik speel maar een beetje met de woorden zoals vluchtgebied en avondregen. Zo trekt opgekropt verdriet vanzelf weg. Als politiesirenes de buurt uit het noodgeval tegemoet. Elk nieuw woord na het ander klinkt als twee voorjaarsmerels die zingen en paren en rusteloos nesten bouwen in het zicht van het roofdier. Elke nieuwe dag ligt op de…

Vouwen. Potloodstrepen. Een enkele letter, doorschijnend licht misschien een fragment van een woord. Een ingedrukte punt die net te diep is geboord. De geur van houten zigzagschilfers vermengd met een randje geel— het groezelig gum, onvoltooid uitgeveegd langs een omgekrulde kant. Mijn vergrijsde hand houdt de hoeken tegen.…

Na het sluiten van de ziel Lijkt niets meer op hetzelfde Zodra het hart zich opwerpt Wil het op de ziel gaan lijken. Maar eerst moet de ziel Dat willen. Jij Heeft jouw hart ook op een ziel Willen lijken. Lijkt het liever Op een weiland Vol paardenbloemen. Soms gaan meerdere dansers Met een gelijk aantal dromers Van start. De ziel echter…

- Gewicht - Op het eerste gezicht gaat het woord gewicht over een overzicht van zwaar of licht Zoals de licht- en zwaargewichten bij verschillende sporten waarbij het overwicht vaak ligt bij de zwaarste in gewicht Maar met wat fantasie en een beetje inzicht ben ik vandaag gezwicht wat meer toe te lichten over de verschillende…

zullen wij dan voortaan de taal van stilte spreken de taal van toen wij hier ooit met elkaar lagen in ongeschonden samenzijn en alleen maar stilte waren de taal van verklankte stilte van klaterende klanken in kleuren en geuren gevat - de wanklanken van de klok die de uren slaat het loeien van sirenes in een of andere verre stad nemen…

Ik had er nog nooit eerder van gehoord U wel misschien, wellicht uw overbuur 't Is een handige tool en toch niet duur En ook je woordgebruik wordt niet gesmoord 't Is eigenlijk een minilexicon zo'n app die ons tot luie wezens maakt je slikt zijn woord, maar of die wijn ook smaakt hangt af van wat je denkt dat beter kon DeepL is geen uitputtend…

Naast de witte wasmand,
 in de 'kattebak' van mijn vaders
 blauwe Fiat 127, hielp ik mee met het uitpakken van de maandelijkse boodschappen bij Kers en Kerrie — want wist ik veel. De wokkels, gevulde rondo’s, met een glaasje Sinas op de zaterdagavond, waar ik zo bij spon…
 Was het bij Toon, André of Ron? Ik begreep ook niets van…

Je denkt dat je het weet, het klinkt als de zoete geur van lentekriebels uit de buik van de nachtzwaluw. Je hoort de stem van oude liefde die je altijd bij is gebleven. Maar hier is niemand op pad. Op dit uur van de nacht ligt alleen de maanlichte hei er verlaten bij. Het is de stilte van de zeven heuvels die je nog niet eerder hoorde.…

Haar handen voelen hoe verweerde sponningen knappen, lucht glijdt langs haar hals terwijl Persephone klimt Ze springt door scherven, kust de ruwe boomstam waar Zeus fronsend stond In zomerdouche groeit ze, omhelst de koele stroefheid van witte kool tegen haar wangen, blijft haken in bramenstruiken Op doorgeschoten ranken vindt ze…

Julianus, publianus, redaxianus, absurdus of hoe wij heten mogen, de taalproleten van het scannen van botten uit kannen der kannibalen dus Botten maken een arm, maar niet alle botten zijn armen van kannibalen En een mens kan wellicht leren wat hij nog niet kent of kan niet alles kan maar jij kunt / kun jij eigenschappen…

niks nie’ deplorabel maar catastrofaal zei C. van Kanjij als wij nog in de schoolbanken zaten de keuringsdienst geeft heden van de basis vijfentachtig procent een voldoende dertien procent een onvoldoende twee procent is zeer zwak van de voortgezette opleidingsweg krijgt zevenenzeventig procent een voldoende eenentwintig procent een onvoldoende…

Deze slaperige verschijning leeft in stilte voor de rust wat op elk moment ontvangen wordt als vanzelfsprekend waken wat dus dieper ontstemt dan mineur als luchtmelodie hem afdalen doet in niks maar ook uitbundig uit de duizelingen ontspruiten Nooit bieden zijn zinnen de nooduitgang die voorbij de gestolde stilte gaan slopend door…

wat ik u in wezen breng, kan u niet lezen. . het is een verbeelding in een blanco vierkant vlak . . . . . . . wat u niet kan voelen is de slag van mijn hart ik ben niet aan te raken en adem langs contouren van een dooiend wak . ook naar mijn luisteren is een brug te ver het kent een valse start, immers mijn stem woont elders…

Hij verafschuwt haar als ze spreekt wanneer ze zo aanwezig is hem van dichtbij negeert of wanneer zijn stilte haar raakt als de duisternis blijft en haar gevoelloosheid zich wraakt Nooit zal hij die leegte vullen wanneer zij verdwijnt in het niks geen windvlaag als werkelijkheid voelen noch een vervorming van lang verzwegen gemis Hij…

de kernzin van mijn bestaan hangt af van mijn schrijven voor elke eerste regel ben ik alleen daarvoor onvoltooid de bloemen die ik je gaf leken niet op jou het briefje evenmin die paar woorden waar ik zo lang aan dacht waren het ook niet kijkend door het gordijn jouw handen om de bloemen heen…

Het momentum dat je aan zag komen waarop je wachten kon wat te verwachten viel De beslissing die je nam als een strafschop in de gekozen hoek met het doel voor ogen Er valt geen spot te drijven met grammaticale regels (en logica) zolang wij elkaar willen begrijpen kunnen en verschillen kennen De norma-líter gevulde kannen en in alle…

Als ik in de kan kijk van de kannibalenstam, zie ik losse lichaamsdelen. Kuier ik naar ’t Canisius met mijn kannibalenkan. Daar worden alle ledematen langs de scan gelegd en kennelijk zonder problemen gewoon weer aan elkander gezet. Wat? Jij kan ook een kannibaal zijn? Da’s dan balen voor je… jij, kannibaal! dat ken nie meer in deze…