Zwartgerokte duistervogels

Je verzint een nieuwe naam voor de tijd van de doden,
de lichaamsloze zielen die dwalen in het nachtwoud,
waar de stammen fluisteren wat de levenden verzwijgen.

Aan de verre horizon glanst de grote stad.
Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.

Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels.
Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.

De wind draagt flarden van ver verleden met zich mee.
Je probeert de namen te onthouden,
krast ze met een droge tak in de koude aarde,
maar de lijst is te lang, de nacht te diep.

Het zijn er te veel, de slachtoffers
en ze zijn allemaal dood.
Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven,
hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.

slachtoffers oorlog doden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20