voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.191):

Een hommage

De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel

Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?

... Voor J.E. ...

Schrijver: J.Bakx, 23 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: