kinderen op het plein

ik sta te wiebelen
op mijn beentjes
en kijk naar de andere
kinderen op het plein
die zo fijn aan het spelen zijn
met elkaar
met hun zelf bedachte regeltjes
die altijd weer veranderen
al naar gelang
de nukken van
het merendeel

ik wil niet
op mijn teentjes lopen
om de anderen niet
op hun te lange te staan
of hen
tegen de schenen te schoppen
omdat ze verliezen
met wat zij zelf
bedacht hadden

dus ik blijf staan
en zie wat zij niet zien
en tel voor de zoveelste keer
maar weer tot tien

andersdenkenden

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 19