Proost op de ondergang

de wekker gaat om 6:00 uur.
ik sla op de knop.
de wereld staat in brand, zeggen ze,
de gletsjers smelten in de gin-tonic van God,
maar de kamer is koud
en ik draai me nog een keer om.
we praten aan de bar over morgen
terwijl we de gaten in onze eigen schoenen negeren.
we bouwen hekken om onze gazons
en drinken goedkoop bier.

de wetenschappers op tv hebben gelijk gekregen,
de sukkels,
ze kijken alsof ze een prijs willen,
maar niemand geeft een staande ovatie
aan een lijkdrager.
iedereen kruipt hier onder zijn eigen steen.
het is warm daaronder.
het ruikt naar gebakken biefstuk
en oude tv-shows.
we weten best dat het schip zinkt,
maar de stewardess blijft inschenken
dus waarom zouden we stoppen met dansen?

verandering doet pijn.
het vereist dat je opstaat.
dus blijven we liggen,
naïef en comfortabel,
totdat de realiteit de voordeur intrapt
als een dronken huisbaas die zijn huur wil,
en de hele boel boven ons hoofd
in elkaar dondert.

ik neem nog een slok.
het vlees bakt in de pan.
proost op de ondergang.

drankmisbruik klimaatveranderingen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 64