Het verboden manuscript

In de plooien van het gesuikerde geheugen
leven herinneringen aan de havenboezem.

Ik proef nog het zout op je sleutelbeen,
zie de trilling van je wimpers in het halfduister—
een ragfijn detail, het goud van die ene,
lome middag bij het zoetwatermeer.

Laat de wereld buiten haar wetten dicteren,
wij consumeren onze passie in de marge,
als lezers van een verboden manuscript
verliefd op onze lustige naakte lijven.

Zelfs als de vlinders hun broze vleugels breken,
blijft de stoere echo van jouw bonzende hart
de enige waarheid waarin ik geloven wil.

Het wolvenland wijkt voor de schemering,
terwijl de uren traag als stropdassen passeren,
gemeten in de cadans van jouw afwezigheid
komt de vroege avond veel te laat.

Op het ruwe hout van de vensterbank
dampt de kruidenthee die haar warmte verliest,
een stille illusie die langzaam nuchter wordt.

emoties schrijven intimiteit

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 3 stemmen 2.425