voeg je netgedicht toe

Netgedichten over individu

netgedicht (nr. 1.645):

een vreemde duizeling

Zonder zekeringen, noch met zekerheden,
behalve dat hij nooit terugkeren zou naar
dat leven met zijn verleden, daalde hij af

in diepe duisternis. Een vreemde duizeling,
buitelend als een prooi, vliegensvlug grijpend
naar de beugels die daar ontbraken; hij maakte

vaart met zijn berekening, zonder aantekening,
en terwijl hij nog viel, strijdbaar, maar keilend
naar beneden langs elke rotswand, schaakte hij

door op kromgetrokken telramen, verwonderde
draken in afwachting van zijn landing, pijnlijk
en naar, vreselijk voor nabestaanden. Maar hij

faalde in het overleven, als met overlijden. Des-
ondanks was het druk, smaakvol doch riekend
naar hekserij; aan godenstreken laafde hij zich.

Schrijver: Stoker, 7 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: individu

2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.586

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Van Xanten, gisteren
@MacZym…
laten we hopen dat hij zijn reflexen op tijd onder controle krijgt…

@Peter Pan
Succes, dit vast gaat lukken!
MacZym, gisteren
@ Xanten:

Inderdaad, een buitenproportionele quasi zielsverhuizende omwenteling waar hij, in de overtuiging dat hij nooit terug zou keren naar
dat leven met zijn verleden - hopelijk toch bijtijds in het reine komt met de grote revisie in zijn huidige spanne tijds -
als duivelse Overlevingskunstenaar!
Van Xanten, gisteren
Een duizelingwekkende artistieke transformatie…

reageer Geef je reactie op deze inzending: