1.659 resultaten.
Vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 je schoenen zijn weg
geen briefje op tafel
mijn handen zijn leeg
ik pak de racefiets
de wegen recht en hard
langs maïs tot mijn schouder
gras en prikkeldraad
gedachten verdwijnen
geen vragen meer voor jou
alleen de wind
ik fiets tot ik niet meer kan…
Hij zou willen kunnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
56 Schoppend en mopperend
door zompige modder
voortploeterend
ontmoedigd door regen
laag tegenlicht
een gebrek aan stilte
“Ook jij,
lelijk herfstblad!”
Hij zou willen kunnen schreeuwen
die eeuwige pijn
verleiden
hem te verlaten
zonder erover te praten
als het zover komt
zij gewoon verdwenen is…
met of tegen je
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 dat ik schrijf, dat is mijn
persoonlijke aard waarin
ik mijn voortdurend nestel
in de kou van onduidelijke
zekerheden
waren ze warmer geweest
iets triomfantelijker, een lach
opnieuw gebaard op de
uiterwaarden op mijn gelaat
haha, dan was ik mij niet, niet
wie ik ben en nimmer zou willen
zijn, mijn mimiek is de burcht
waarin ik schuil…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 Ik lig hier nu een aantal dagen
met slap gebroken stengels
en verlepte bladeren
rozengeur is schimmel zoet
als men sterfelijkheid dragen moet
Ik herinner me nog alsof het gisteren was
de dag dat ik gekocht werd
stralend van geluk zei zij
‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder
pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij
Binnen…
Verdwaald
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
26 ik sla allengs gade
of ik al dan niet
met onmin word overladen
dan wel verblijf in ongenade
om mij door verstilling te schaden
zijn er daden
waarbij iemand door mij
overvallen wordt door maden?
of waar weer anderen
zich door mij voelen verraden?
natuurlijk kan een voornaam mens
onder toezicht, zich baden
met inzichten uit de onderste…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
20 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Ik droomde dat de wereld aan mij trok,
haastig en luid, een ijdel schimmenspel.
Zij wilden dat ik in hun malen opging,
hun korte, felle vuur bewoog mij wel,
maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil.
Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.
Een droomloos en onwrikbaar…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 Het papier absorbeert de inkt.
Het draagt ook de zwaarte van het ongezegde.
In de luwte van deze kamer vallen de maskers af.
De wereld is ver weg.
De eenzaamheid is geen vijand meer.
Het is een spiegel die geduldig wacht.
Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de…
Gheketent - ’n Slotdicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
101 mijne siele spiegelt sich
aen 't licht van desen tijt
der verloren oceaen
.
in den beginne was er sien
wazigh noch
als door een sluijer
nu, scherper
.
doch vaker ende dieper
ervaer ick
de verwe van nieuwe maen
.
al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.
een mensch wordt
ongevraeght…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Daar waar verhalen waren gebleven,
leefde je in een landschap van andere verhalen
dan die we ons herinnerden in het bed.
Vol verlangen namen we afscheid van een droom;
zinnen leken te dansen in verbeelding.
Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog
slechts in het grijnzen van wie ik ben
ik was een kolonist, had het ontdekte
reeds verloren aleer ik het met mijn
handen kon duiden, het waren
spaanders die mijn tijd hebben
uitgebuit, niet met beloftes
die gelegen in een bad met zuur
me telkens overrompelde
neen, de uitwasemingen die mijn
geest…
Eenzame roes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Als ik alles mag vergeten
over het leven en het daten,
slaap ik mijn eenzame roes uit
op de grond bij de verhalende boom.
Ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom.
Een heilige man misschien,
die ons de leugens opnieuw toont
omdat genegenheid moet zwijgen
nu alle lasten getuigen aan de horizon,
neergeslagen in de krappe beurs.…
alleen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
96 hij zag haar lopen langs het water
gelijk de waarheid buigzaam is
mee kan buigen met de tijd
de zondaar in leven blijft
in angstig beven totdat
over de dood is verteld
de mens niet zomaar wat doet
liefde werkelijk bestaat en
ieder een deel ontvangt
hij tijdens de reis ernaartoe
niet meer bang hoeft te zijn
omdat hij antwoord kreeg…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 De woorden die ik mezelf vertel
verdwijnen langzaam
tussen de stiltes door.
Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 Geen vrije tred
langs wegen en wind,
geen lichtvoetig volgen
van wat zich bevindt
Het ritme van rust en gemis
de maat van een dag,
die verdraaid en
geheel anders is
Een lichaam in stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar…
knock-out
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 nog altijd is de ring het paleis
waarin ik mijn dromen kan
incasseren met vuisten die
als kwelgeesten de absurditeit
in mij naar boven haalt
de vele rondes slepen de tijd
van hoek naar hoek, het
touwengevecht is de donder
die de bliksem zonder
slag of stoot het canvas
laat bezoeken al ware het een
eeuwenlange aanlegsteiger
een knock-out…
een vreemde duizeling
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.635 Zonder zekeringen, noch met zekerheden,
behalve dat hij nooit terugkeren zou naar
dat leven met zijn verleden, daalde hij af
in diepe duisternis. Een vreemde duizeling,
buitelend als een prooi, vliegensvlug grijpend
naar de beugels die daar ontbraken; hij maakte
vaart met zijn berekening, zonder aantekening,
en terwijl hij nog viel, strijdbaar…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 De brute overmacht breekt elk verstand,
de illusie van controle lost nu op.
Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand
het trotse bouwwerk van de mensentop.
Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn,
de vrome maskers vallen van het gelaat.
Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn,
wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.
Ik…
hier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.229 neem mijn hant,
en wees niet bevreest
als ick trecke
door levende velden
met voelende bosschen
alomme
want dickwils is een mensch
te seer bedeest
om sich als deelende,
roepende stemme,
kenbaer te maken…