Menadenzoon
Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed bleef geheim, achter tralies van pijn
Ik heb hem stilaan uit zijn lijden verlost
Apollo, wees wijzer dan jouw eigen
vader
Het heeft hem zijn levenlang liefde gekost
Ook jij, Dionysos, met al jouw menaden
Weet hoe je ziel zich in wildheid verliest
Keer terug naar het licht en verwerp
al jouw daden!
gmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: emoties
zeus kronos 2.5 met 4 stemmen 
136
136
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
Hephaistos, is zijn afspraak vast vergeten
vermoed dat hij bij Ares is gaan eten
maar als ik me vergis ben ik een boon
De smidse van Hephaistos is nog dicht
ben bang dat er iets is met hem en Ares
die met zijn Aphrodite flirt -
wat waar is
je ziet het aan het kruis op zijn gezicht
Hij werkt zich uit de naad, haast dag en nacht
als een bezetene aan diademen
en bronzen zwaarden met tien edelstenen
vergreep zich aan een gordel van smaragd
dacht dat het graffiti was, maar helaas
het was een onbezoedelde najade
een speels penselenspel - een nimf die baadde
maar wat hij zag was enkel kleurenwaas
Laten we wachten tot de nieuwe dag
mijn beste Dionysos, drink nog wat
en jij, Apollo, ben je het soms zat?
Ik niet, omdat ik weet dat hij ons mag
nog meer kolen
op het vuur
van die smederij?