eerst de regen nog

Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje

De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars

zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren als geen
over zeeën van krokussen

Maar eerst de regen nog
striemend of gewone miezer
een deken van grauwheid
donkere luchten en o-zo kille
gestapelde dagen -
onderkoelde stoten
in licht-begerende ruggen

buien blijven toch wel hangen
schaduwen van wolkendekken
somberheid kruipt door
dieptriestgestemde muren

deze herfst zal woeden
zich goed laten voelen
door intrekkende kou
te voeden als zijn kind

Zie de kauwen voor hem dansen
op duivelse klanken wiegen
bevlogen cirkelen zij rond
de afgrijselijke vooruitzichten
van zijn veranderende aard

herfst

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5