in het volle daglicht

“Wat is één jaar anders dan
de dertien manen die voorbijgaan;
hoe is de waarde in te schatten
van de jongste verrassing ooit zijn,
in het licht van de wetenschap
die immer achteraf doorpakt;

waarom eert men de doden vandaag
met een maskerade van oprechtheid;
en welke rol speelt u,
juffrouw Eirôn?”

“Deze herfst,
geachte heer Alazôn,
komt het erop aan of men bereid is
kastanjes met krachteloze handen
uit het vuur van het eigen hart
tevoorschijn te toveren,
te weerstaan
wat door alle zetten branden zal.”

“Die verschuivende duur
van lopende jaargetijden;
de terugtrekking der paarden
en uw sprongen in het duister, -

beste juffrouw, ik sta boven u
en uw geveinsde onwetendheid!
En beantwoord eens helder nu,
de vraag naar uw invloed.”

“Om mij te laten voldoen
aan de verwachtingen
van het schaakpubliek,
u, heer Alazôn,
namens de intelligentsia,
behoeft meer dan
de beperking van het speelveld
tot zwart-witte vlakken;

de klok tikt door:
maar tijd is meer
dan wat in de strijd,
op het bord,
zichtbaar zal zijn
in het volle daglicht.”

Biografie van deze schrijver

schaken eirôn alazôn tal botvinnik

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2