De stad verlaten

Zal de stad maar verlaten
jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken

elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden

niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen

de straten dragen nog je stem
in de plooien van de droeve avond
de gevels weerspiegelen een licht
dat met jou is meegegaan in het donker

uit de werkelijkheid van dingen
toetsen die er niets toe doen
de piano van klassieke stilte

dus pak ik de koffers van de armoede
keer de drukte van het geld de rug toe
weg van de pleinen waar we stonden
weg van de zwoele echo’s in de nacht

misschien in het diepste van jouw voelen
de innerlijke kern van onze verbintenis
is er slechts eenzaamheid, en afscheid

afscheid van een kleurrijk liefdesdromen.

bedankt verlaten liefdesverdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5