Sneeuwvlokskes op grafkruuskes

Sneeuwvlokskes dwarlen over ’t graf, de wind strijkt langs de kruuskes af. Een grijze haarlok glijdt omlaag, de sneeuw valt stil, de hemel vaag.

De sneeuw blijft liggen, zacht en licht, een witte sluier over ’t zicht. Geen stem die roept, geen stap die gaat, geen wind die nog de zerken slaat.

De albasten kelk in haar holle hand vangt vlokken uit een winterland. Ze strooit ze neer, zo stil, zo moe, en trekt de witte stilte toe.

sneeuw

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5