De bladerloze rij

De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt
en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken
woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid

De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien dicht op elkaar in het voorjaarslicht
een donkere streep trekt recht van kooi naar kooi zonder neer te dalen

De wind gaat liggen

Hij wil spreken en zwijgt en loopt door

natuur

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2