voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.831):

Ogenblik

Ik neem het de regen daarbuiten niet kwalijk
dat ik binnen naar close-ups van het verleden kijk
Niemand rekent mij de herinneringen aan
dat oorlogen jaar in jaar uit bestaan.

Ik begrijp dat witgekalkte muren de gestolde pijn
die uit de potten en scherven sijpelt niet
bedaren kunnen.

Het uitzicht in kaders bevroren
vervormt de werkelijkheid tot een gebrekkige kopie
Afdrukken van beschimmelde koffers
een soldaat lachend op de fiets.

De foto van een kind met holle ogen
in zijn hand houdt het een lege kroes
Onder de foto op de houten vloer
laat een dwarse peuter zich vallen.

De huilende jammer luid gehoord.

Schrijver: J.Bakx, 12 november 2026


Geplaatst in de categorie: oorlog

3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13

Er is 1 reactie op deze inzending:

KarelMaria, vandaag
*

melancholie
laat zich niet kisten
langs de kieren
van de kooi
stroomt de weemoed
weer naar buiten ...

*

Mooi, Joseline! Melancholie, droefenis en pijn in prachtige beelden gevat!

reageer Geef je reactie op deze inzending: