Scheldenevel en Doornenhaag
Waar grijze Scheldenevels traag verwaaien
en doornenhagen sneeuwwit openbreken,
zoek ik de luwte van vergeten streken
waar winterstormen om de muren laaien.
De ekster vlecht zijn nest van scherpe twijgen,
terwijl ik in de tuin het rood laat schenken;
maar geen bokaal kan mij de gloed herdenken
nu zij een ander in haar hart laat stijgen.
Toch zingt de merel langs de wilde rozen,
en tussen rook en sneeuwwit bloesemlicht
durft zelfs een marmerwitte wang te blozen.
Al blijft het hart op haar verlies gericht,
in 't ruige Vlaanderen, door de wind gekozen,
vindt mijn verlangen eindelijk zijn gedicht.
19 november 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!