Netgedichten

netgedicht (nr. 6.323):

Begraaf mij vrij ...

Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken

raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken

ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen

proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen

langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in jou,
niets kon mij meer bekoren
alsjeblieft, begraaf me vrij
ik heb al té veel verloren...