inloggen

Gedichten

netgedicht (nr. 4.853):

Belle Epoque Blankenberge

Tegenover de Pier ontwaakt
een dakloze man in het portaal

van hotel Petit Rouge. Geen pokken
en geen kokkels, ze gleden lang

geleden terug naar de branding,
verlangend naar magere handen.

Twee broers slapen hun roes
uit in de loungezetels van de

Bamboo Club, wijdbeens, languit.
Boven hen, een vogel aan een

nylon draad, meewiegend met
de luchtgolven, dromend van

de eindeloze zee.

Schrijver: BKNWRM, 19 augustus 2024


Geplaatst in de categorie: algemeen

3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

KarelMaria, 2 jaar geleden
Graag gelezen, BKNWRM!
J.Bakx, 2 jaar geleden
Heel mooie impressie, BKNWRM. Graag gelezen!

reageer Geef je reactie op deze inzending: