voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

netgedicht (nr. 51.326):

Vogel

Vogel te zijn
je vleugels...
uit te slaan


Schreeuwend
te scheren
over golven

en stil te staan
als zee
je tot de veren komt

Met eb en vloed
op te groeien
de stand van de maan

De 'schoonsten der schepping'
in hun bijna- naaktheid
te zien staan

De handdoek...
te zien vallen
in nat zand.

Schrijver: Harry C.A. Daudt, 23 november 2018


Geplaatst in de categorie: vriendschap

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729

Er is 1 reactie op deze inzending:

Hilly Nicolay, 8 jaar geleden
Vogel te zijn, vrij...

reageer Geef je reactie op deze inzending: