Afgesloten van de wereld
Afgesloten van de wereld
door kale takken;
geen geritsel van bladeren,
geen buigen van doornen.
De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.
De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.
Wachtend op lichtdoorbraak,
mijn hart verzamelt kracht;
niet verloren in deze kou,
in vrede groeit de belofte.
15 januari 2026
Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
doch looft de louwmaand niet
voor de kou de lucht uit is...