Eclips
De helderste momenten zijn aan ons
zij schieten plotseling ons brein
te binnen
wanneer eenmaal het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af, als een menade
heft fier haar glanzend zwaard als
amazone
en hult haar aanzien in obscure
schijn
Sinister doemt dan een incognito
dubbelagent in duistere genesis
die vogels mensen en het vee verschrikt
haar fakkelloze licht neemt zij
weer mee
als wraakgodin - bezonken Nemesis
12 augustus 2026
gmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: actualiteit
zonsverduistering 2.0 met 6 stemmen 
219
219
Er is 1 reactie op deze inzending:
eeuwigdurend gevecht
‘Sinister doemt op als een
incognito dubbelagent…
Het is geen makkelijk
gedicht, Max,
het vraagt tijd…
Je hebt intense complexiteit
weten te vangen
in een natuurfenomeen...
dat ervaar ik als
een zeldzaamheid…