Netgedichten over actualiteit

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 6.015):

uit zijn hart

soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden

de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen

en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die een soort bijrol speelden
verdwenen in de grillen van een later
vermomd als rondkolkend wielwater

de krater moest het echec doorzien
voor godinnen de macht overnamen
onder meer door alle lava te stelpen
doorgaand rond zijn kern te draaien

stromen als de tijd witheet verleggen
die vast vloeiender gloeide dan onder
Venus wolken vervlogen en wijsheid
versteend als rots tot wasdom kwam

onder de voet gegroeid als wat aarde
opgeworpen zodat het nieuwe leven
bloeien kon door het bestaansverhaal
over de vulkaan die de raadgever was

woorden verbrand uit zijn hart spuwt
op dit heden van ontheiligde vuurtjes