Netgedichten over actualiteit

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 6.033):

Oneindig zijn de vloeren van de nacht

Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.
Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.