Netgedichten over actualiteit

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 6.026):

Oh, laat me met rust, jij drang!

Stop mij te onderzoeken
terwijl rottende geuren
uit een Haast’s arend kadaver
dat bloot is komen te liggen
op de zuidelijke insula
mijn bulbus prikkelt.

Klem ik me op je rug,
lift mee, beklim ik de 380 KV
met bungelende verrekijker,
tuur naar het wassen
van zoete aardappelen
op het andere eiland,
terwijl de honderdste aap
al bezig is om hout
achter de maan te hakken.

Por me niet langer,
laat mij onderdompelen
in bijengezoem,
die kruisspin als buurman –
daar wen ik wel aan.
Metsel me in voor volgend seizoen.

Hup, drang, laat me los,
er is werk aan de winkel…