Oktoberfeest; Rubiks Kubus
Simpel gezegd begon de ellende
bij de Rubiks Kubus (met apostrof)
die in een stoffige hoek is beland
uit zicht van de buffelende bende
waarna keer op keer het bal opende
met het vervolg op de val van goden
door een wraakzuchtige dode verteld –
en wat de struiken nog meer aanboden
echter wordt dat bord ochtenddrab
telkens enkel wortelloos omgeroerd
maar een verandering naar de tijd
veerde als suggestie terecht terug
geen feest gaat verzwegen voorbij
zonder de opgediende hogere sferen
de vreugde om het onwaarneembare
niks zal Zeus kunnen doen verklaren
woeste baren die hij veroorzaakte
naakte waarheden van alle mythen
wie genetisch de knoop had geraakt
en dat Herman Gorter mij niet naliet
alsof Marsman de rivier rechter schreef
roze olifanten minder plek verdienen
hoop opgeblazen is en wraak losbrandt
als alles twaalf jaar stil zou blijven staan
elk moment dat een tafereel bevriest
hoeren door langvergane taal kruipen
één boom die nacht binnen wil staan
zonder dode wijl kortbezochte maan
haar laten we maar haar gang beschrijven
de nieuwe burcht moet niet meer zo nodig
een emmerende vogel der duistere nacht
gevlogen als elke rooflustige missionaris
de herfst die onvoorstelbaar brozer is
hoe driest de witte vliegers in het veld
het afgevinkte lijstje dat meedansen wil
en om de hoek wordt de dichter gemaand
met blote poten in klei het zwieren te zien
ingezoomde abstracties via media noemen
de omgezoomde vitrage die het zijn vangt
dieprood blad en hoge koninklijke jagers
dan houden we onze olijke wonderman over
de immer vrij aardig spelende nummer tien
selfs as da dreifsant verfelent blieft doen
al moet men vrezen voor schaduwzijdes
waarin ik dan ook nog ‘ns zonder beleidsplan
bleek te kunnen breien en de oma der raven
belachelijk zat te maken vanaf de duintoppen
omdat ik de golven niet meer aanhoren kon
want alle ellende begon dus
met die verdomde Rubik’s Kubus
Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
als alle zijden kloppen,
is er dan nog tijd
om te draaien in dit
feestgedruis?
nu hij, alea iacta est,
sans excuse et sans regret
zijn eigen teerling heeft
geworpen
tegen beter weten
van de meerderheid in de senaat
de sprong over de rubikon
waagt
zonder berouw
zonder pardon