start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1492)
algemeen (1895)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (540)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (174)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1017)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (301)
liefde (7900)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (702)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (455)
mystiek (477)
natuur (2479)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1219)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (223)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

categorie:actualiteit

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 3185):

Ondanks dat ik vertel

Ondanks dat ik vertel over pijn en angst,
over desperate varkens, over al die ogen
van kinderen die een thuis hadden, staat
daar een glas. Transparant, kalm en hoop
vol. Er rest mij niets dan het te pakken en
te klinken omdat niets samenvalt met een
verhaal dat in het donker staat. Ik hoor het
ademen, janken, gillen om beschutting,
smeken om verstaan of is het een vraag om

liefde?

De werkelijkheid is zo ver; geen brug leidt
naar feiten, getallen of de lekke waarheid, laat
staan naar het harde bed van verwantschap.
Laat ik kort zijn, ondanks dat ik vertel over al
die dolenden, al die verlatenen zonder gewicht
in de staatshuishouding, ingelegd door de pluim
strijkers, verslonden door een begerig believen,
al die onzichtbaren in de stallen, in de hallen,
in de modder; al die net niet op de juiste plaats.
Al die. O laat alleen de vredelievenden slapen,

ondanks dat ik vertel; moet klinken.

... Uit verzameld werk: Zinnen op woorden gezet ...

Schrijver: Margreet Schouwenaar, 23-06-2018



balBiografie van deze schrijver




Deze inzending is 17 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)