Netgedichten over heelal

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 314):

Het Licht der Sterren

Het licht der sterren
in dit sprankelende firmament
is als een zichtbaar verleden,
verbonden met het huidige moment.

Waar hun licht uitstraalt
daar wordt duisternis verzwolgen
en de lichtpuntjes in het heden,
ons in het donker blijven achtervolgen.

Om leed te verzachten
als zalf op een pijnlijke wond,
zoals ook onze eigen ster
zich uit in gulden morgenstond.

Helaas dooft elk licht
in de klauwen van vergankelijkheid
onstuimig en tevens precair,
valt elke ster ten prooi aan deze werkelijkheid.

Wanneer wij echter zien
dat het licht onvermijdelijk sterft,
worden nieuwe sterren geboren,
waarvan het licht door de kosmos zwerft.

Na vele jaren reizen
bereikt ons uiteindelijk dit nieuwe licht,
om opnieuw te bekoren,
met hun verhelderend en statig aangezicht.