Ergens dezelfde
(voor Arthur Rimbaud)
Ik ben jou niet vergeten,
hoeveel ik ook bij anderen vertoef,
voorbij al jouw wanhoopskreten,
merk hoe ik een ander weerzien proef.
Vandaag loop ik weer door Charleville,
hier was het, in de Rue Napoléon,
waar jij vlees werd voor jouw ziel,
Cours d'Orléans, Rue Bourbon
en Quai de la Madeleine,
vervolgens naar het woelige Parijs
in de armen van Paul Verlaine.
De poëzie vroeg een hoge prijs
met absint, hasj en wilde seks,
een zwerversleven boordevol stampij,
poëtisch genie, ik sta perplex!
jouw poëzie was géén volksverlakkerij!
Jij bent vergeten wie jij was,
de trauma's hebben jou verslagen,
in wezen bleef jij een wildebras,
verlenging van jouw hoogtijdagen.
11 maart 2026
Geplaatst in de categorie: idool
rimbaud 3.0 met 3 stemmen 
101
101
Er is 1 reactie op deze inzending:
ik kan mij een slechter leven voorstellen.
Bijvoorbeeld in een rijtjeshuis met een
labrador en 2,1 kind, aangevuld met de
dagelijkse benodigde glazen wijn.
Had ik de Volvo al genoemd?
Kozen maar wat meer mensen voor de
verstandige weg van Rimbaud, dat zou
een heleboel rotzooi schelen.