Rivier
De mist omhult de kou.
Zij ligt aaneengesloten.
Een aanraking, heel gauw,
heeft stil de rust genoten.
De stroming haast verborgen.
Een ochtend zonder zorgen.
Geen angst voor het verwachten.
Geen troebelheid van morgen.
Alleen de stille krachten.
Ik kijk over een spiegel heen.
Zij is er niet, zo lijkt het wel.
Tot plots haar auro scheen.
Een zilverwit gewaad, heel fel.
10 juni 2026
Geplaatst in de categorie: natuur

Er is 1 reactie op deze inzending:
maar dat kan liggen aan mijn aura
en ik vraag me af of jij
eerder, langgeleden
op de site bent verschenen (?)
hoe dan ook
fijn gedicht