voeg je netgedicht toe

Netgedichten over natuur

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 3.910):

Het regent zonnestralen

Het regent zonnestralen
tussen takken, blad en lucht,
alsof de ochtend zachtjes fluistert
dat de nacht weer is gevlucht.

Over het gras ligt gouden stilte,
een deken van geduld en groen,
waar dauw nog even blijft vertellen
van het donker van daarnet.

De bomen staan als oude wachters,
hun stammen diep in mist gehuld,
maar door de nevel valt het licht
waarmee de wereld wordt gevuld.

Niet met haast, niet met verklaren,
niet met alles wat nog moet -
maar met het kleine, stille wonder
dat een nieuwe dag begroet.

En even lijkt het:
alles mag er zijn,
de schaduw en het schijnen,
het alleen en het samenzijn.

Want juist wanneer het licht
zijn weg door donker vindt,
regent het zonnestralen
op het gras,
op de bomen,
op het kind in ieder mens
dat opnieuw begint.

... Geschreven bij een foto die mijn Adri maakte in het Schollebos, Capelle aan den IJssel; 5 oktober 2026.

Het regent zonnestralen

Soms valt het licht niet alleen uit de hemel, maar ook ín jezelf.
Een vroege ochtend, dauw op het gras, nevel tussen de bomen - en ineens regent het zonnestralen. Een klein gedicht over stilte, hoop en opnieuw mogen beginnen. ...


Zie ook: http://deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul Doodkorte
5 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 11

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: