Mei

Mei ligt open in het gras,
het licht glijdt van blad naar blad.
Ik hoor het water zeggen: pas,
en dan weer verder, zacht en nat.

Jij staat tussen de wilgenrij,
je haar een vlaag van zon en wind.
De wereld wordt een melodie
die nergens begint en nergens eindigt.

Een zwaluw snijdt het blauw doormidden.
Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee.
Zo blijft de dag in ons bezitten
wat mei ons gaf, en meer, en mee.

Schrijver: bart devoldere
1 oktober 2026

bd8telenet.be

mei

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 5 stemmen 98