voeg je netgedicht toe

Netgedichten over natuur

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 3.929):

Het licht bijeen

Je hoeft vandaag niet verder
dan de oever van dit uur.
Het gras draagt nog de nacht,
de bomen staan te wachten,
en tussen hun vermoeide takken
komt de zon je tegemoet.

Er is zoveel dat niemand ziet:
wat je hebt gedragen,
wie je mist,
hoe je soms blijft zorgen
terwijl je zelf
wat zachtheid nodig hebt.

Ga maar even zitten.
Laat de wereld zonder jou
een ogenblik bewegen.
Ook het water haast zich niet
en vindt toch steeds
een weg.

Kijk hoe het licht
de nevel binnenvalt,
hoe ieder blad nog even gloeit
voordat het loslaat.
Niets hoeft hier vastgehouden
om van waarde te zijn.

Was er nu iemand naast je,
dan schoof je wat opzij.
Je zou niet vragen hoe het ging,
niet meteen.
Eerst samen kijken
naar die zon tussen de bomen.

En als je straks weer opstaat,
neem dan iets van deze warmte mee.
Misschien is er vandaag
een hand die je kunt vasthouden,
een deur waarachter iemand wacht.

Misschien ben jij het zelf
die je wat zachter
thuis mag brengen.

... Het licht bijeen

Soms hoef je niet verder dan de oever van dit uur. Even zitten, niets oplossen, het licht tussen de bomen toelaten. En wat zachtheid vinden voor alles wat je draagt, voor wie je mist - misschien ook voor jezelf. ...


Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
12 november 2026






Geplaatst in de categorie: natuur

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: