als de zon rijst

ik wandel rond, ofwel heen en weer
over een stoep, langs het zand en tenten
het is nog vroeg maar adem nog de schaduwsfeer
van de late voorgaande uren in deze durende zomerse lente
.
de mens die ik ontmoet droomt nog vaak
van de nachtelijke uren of duwende gedachten
en lopen komend mij haast in trans aan mij voorbij
ik word ook ingehaald door alle maten gympen
die mijn slenteren wellicht verachten
.
een ochtendwindje geeft jus aan schrille geluiden
van de vlak boven mij koppige meeuwen
die steeds kriskras in mijn lage hemel schetsend
in hun jacht over naar een mogelijke prooi schreeuwen;
die vaak op achtergelaten shit van de mens zal duiden
.
bij het havenhoofd spat het water tegen betonnen blokken
en zie en hoor het botsen van natuurlijke elementen:
opruiende waterstriemen die dan ook al dalend klotsen
.
het valt niet mee dit in zwart wit vast te leggen
daarentegen voel ik de heersende ademende sfeer
nadrukkelijk mij in haar armen lokken
de Noordzee werkt daaraan mee, keer op keer

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 2 augustus 2026

julius.dreyfsandt.zu.schlammgmail.com

Biografie van deze schrijver

wandelen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 4 stemmen 20