Wat zich toont in licht

Stil op de distel
het bruin zandoogje rust, zacht
in het middaglicht


In de stille ruimte boven
het gras zweeft een aanwezigheid
die niets opeist, een beweging die de lucht
zacht opent, alsof een gedachte vorm krijgt zonder woorden.

Haar vleugels tonen een kleur
die niet wil schitteren maar zich rustig laat
zien aan wie blijft kijken, een trilling die het landschap
even doorlaatbaar maakt, waar elke nuance haar eigen plaats vindt.

Als ze zich verplaatst door het
open veld, verandert er niets voor het oog,
maar wel in de aandacht, een verschuiving die alleen
opvalt als je blijft kijken, alsof de lucht een herinnering bewaart.

In haar nabijheid wordt stilte
een lichte stroom die meebeweegt zonder
iets te willen dragen, een ruimte waarin niets hoeft te
worden vastgehouden en de wereld zich toont zoals ze is, zonder haast.

Biografie van deze schrijver

vlinder licht stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.5 met 2 stemmen 17