voeg je netgedicht toe

Netgedichten over overlijden

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.516):

Droomgestalte

Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.

Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.

Niemand leerde je soldaten-
woorden en zei je waar je
ze kon vinden
niemand die vormgaf

aan de kleuren van krijgers-zinnen
het heldere blauw van
de morgenzee van
een wolkenloze hemel.

Sprakeloos mooi en groot
door licht overstraald
uit je dromen weggelopen
je wachtte de winter niet af.

Zoveel malen ben je zo dichtbij

Schrijver: J.Bakx, 15 september 2026


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 407

Er zijn 6 reacties op deze inzending:

KarelMaria, gisteren
Dankjewel voor jouw complimenten, Peter!
Peter Toll, gisteren
De intense verbondenheid met de dappere tragiek van de ander.

Mooi verwoord, Joseline.

Mijn complimenten voor jouw reactie, KarelMaria.
J.Bakx, 2 dagen geleden
Dank KarelMaria, je hebt exact verwoord waar Droomgestalte over gaat. Dat voelt ook als troost!
KarelMaria, 2 dagen geleden
hoe verder van elkaar
hoe dieper ons gemis
hoe dieper ons verlangen
naar nabijheid
KarelMaria, 2 dagen geleden
*

de taal van stilte spreken
maar luidop dromend
verdergaan

ver weg van elkaar
zijn wij elkaar
het dichtst nabij

*
J.Bakx, 2 dagen geleden
In dit gedicht zitten deels verwijzingen naar ware gebeurtenissen. Het vertalen in andere woorden/taal was troostend en verdrietig.
Dank voor je reactie, Peter!

reageer Geef je reactie op deze inzending: