Bubbeltjesplastic en de kunst van het begrijpen

@ Rala:
Je hoeft niks te begrijpen
want er valt niks te snappen
van vissen die op het droge
naar adem happen...

Zie ze zieltogend ploppen
met geloken doppen
trillen met hun kieuwen
trekken aan bellen
en moppen tappen

ze spatten als quarks
en spartelen op quads
gaan 's avonds voor anker
om als dollende jokers
een uiltje te knappen...

Ah! Ralameimaar,

Je bent er mee aan het puzzelen gegaan. Wat leuk!
Het is eigenlijk een gedicht om te voelen, te ervaren - niet om te begrijpen.
Het is 'het proces van begrijpen' ervaren in een gedicht... (voel/snap je het nog?)

Wat ik hieruit begrijp is dat je gelukkig bent met de ontwikkeling van iets dat rijpt terwijl je onderweg bent ....?

@Simone de B.
jij bent toch zo'n supergeleide chemica
kun je even uitleggen hoe deze quark in
de hyperhoge space hangt, o.i.d.?!

@ Rens: zoals je weet
doe ik mijn stinkende best,
vul veler hiaten
haast dagelijks met woorden

die rijmen en galmen als bronzen klokken om de gaten te dichten
van al die holfraserend resonerende
rotsen in lege woestijnen

zonder tierelantijnen
van spattende aderen en chemisch gepruts in op hol geslagen kadavers van opgezette konijnen...

Dat is een mooie aanmoediging, R.E.N.S.
Hartelijk dank daarvoor!!

Fantastisch gedicht, Van Xanten,
zelfs zonder de uitleg om van te smullen.
Schreven er maar meer zo.

Beste Van Xanten,
De gulden regel luidt:
verpak je boodschap zó dat-ie verstaanbaar
en te ontcijferen is.
Je kunt later uitleggen wat je wil,
maar je codering blijft een gatenkaas.
Die moet je maar eens gaan dichten.

Aha! Elckerlyc, dank voor deze bijzondere, met pijnlijk realistische beelden beschreven, afslag!!

Hartelijk dank voor je antwoord K.BLZ.

In het kort: Het is hier een reis door de chemie van de geest bij een moeilijk te leggen puzzel.

Het start bij het kauwen op de wind; op een kwestie dat spanning veroorzaakt (noradrenaline komt vrij). Dan gaat het via zoeken van een antwoord op schier onmogelijke puzzels (bakpoederkussentjes die imploderen en zakkend gas), naar het trillen van een mogelijke uitkomst (de trillende baniers, het gloort op de daken). Na het uit de situatie stappen (waai ik uit mijn stappen), komt het inzicht en de weg naar het aha-gevoel van het begrijpen.
Het bubbeltjesplastic vertegenwoordigt het gevoel dat vrijkomt bij het knappen van de bolletjes, waardoor dopamine, serotonine en endorfine vrij komt, stoffen die vrijkomen als je een moeilijk puzzel hebt opgelost. Vergelijkbaar met het krijgen van begripsbesef. Eerst in het plastic zakje (parels). Daarna langs TH-5 (het vijfde station), een enzym die de signaalstoffen mogelijk maakt, via het spatten van waterballonnen. Daar verspreidt het water (het inzicht) zich over meerdere gebieden.
De, al dan niet, emotionele laag van het gedicht laat ik verder aan de lezer.

Treffend verslag van de schermutselingen in Zuid-Libanon...
In almaar stijgende verbazing
doet de ravage van neerstortende
fonteinen op de westoever van
de rode zee
het bloed in de jordaan koken
tot zij verdampt
in laaiende waterbedparels, uiteenspattend in de verwoeste alkoven van mijn kleine hersentjes

Nou en...?
Wat moet dit ACADABRA betekenen?
Laat jouw bubbeltjeshersenen maar eens werken!