het psychiatertje na de zoveelste halve gare in kaart te hebben gebracht, in het urinoir, bij het terugschroeven van de voorhuid over zijn eikel en de aldus ontsnappende dampen bewonderend, vroeg het psychiatertje zich gekweld af, of deze stomen, samengeperst in de machinekamer van een dinkytoytreintje, bij machte zouden zijn om dat treintje…

We zullen moeten amputeren, oppert de chirurg achteloos terwijl hij zich laat afleiden door de langbenige stagiaire die kortgerokt door de zaal loopt.…

een nieuwe buurvrouw die domweg tussen neus en lippen door vraagt of jouw rimpels in je genen zitten of dat het een restant is van een losbandig leven? en dan lacherig antwoorden van, zoiets overkomt jou ook als jij tussen neus en lippen door domme vragen afvuurt en zomaar door de buurt wordt uitgekakt ze begreep er totaal niets van en vroeg…

ik kan knikkeren met oliebollen, kristallen mokerhamers smeden. ik kan Europa tot bij Cuba roeien, manieren leren, oud-Chinees en vlot. ik wil filmen in de Onderwereld, sjieke superrijken drek doen drinken. ik durf de koningin een tongzoen draaien, leeuwinnen naar de tandarts dwingen. ik durf bordelen runnen in de hel, chocopasta smeren…

de avond valt uit de lucht en opgeruimd slaakt mijn buurman een zucht…

Toen zij mijn hart gebroken had reed ik huiswaarts op mijn fiets en zocht naar nachtelijke troost in dertien gore kroegen. Dronken van verdriet en vodka en stoned als een aap kwam ik ten val en brak mijn beide polsen en een rib. Geplaagd door ochtendlijke flarden van de kater met een gebroken hart en leden en een verbazend stijf gevoelen…

Langzaam nadert de wolf het huisje van de oude vrouw De lucht van haar urine bereikt hem door de ochtenddauw Behoedzaam sluipt hij naderbij door het openstaande hek Mist en angsten trekken op Speeksel loopt hem in de bek Het is niet de lust voor mensen maar de honger die hem drijft De winter heeft hem hard geslagen Overleven is wat…

“Mevrouw, u vraagt welk werk ik heb gedaan? Ik weet, mevrouw, door minnaars uit te testen, De Jood is met de Indiaan de beste. Maar excuseer mij, voor wij verder gaan.” “Belangrijk is dat u weet wie ik ben: Welnu, mijn naam is Winnetou Cohen.”…

in begin het horten en stoten ontstond totaal geen mededogen had ik van achteren maar ogen achterover teruggefloten kletterend op gevoelige stuit alsmaar ruggelings pijnlijk duiken Michael een poepie laten ruiken daarna is het echt over en uit de laatste keer was me een zeperd het leek wel een salto mortale zoiets krijg je als Jackson…

weet je nog dat jij me vroeg of ik het leuk zou vinden als je nog een keertje danste tussen de schuifdeuren op je rode schoentjes? ik zei, zou je dat nou wel doen met jouw gewicht op leeftijd wij moesten wel lachen je stoof regelrecht op me af gaf een hele dikke natte zoen jij dwarrelde uitgelaten voorbij en ging aan de gang op een…

nu begrijp ik pas waarom er rijen kerels stonden voor die bruine counter waar haar naam vandaan kwam zoals zij daar stond goed geswanjeerd kop voor kop met schwung tevoorschijn toverde het schuimde en ik sloot mij aan cappuccino baby was het wachten waard © Laurens Windig…

Zoals ze waarschuwen voor aanslagen, erg overdreven vond ik dat. Tot vanmorgen, toen lag er een aanslag op m'n mat...…

Op haar pantoffels loopt Hendrickje Stoffels op het Museumplein waar ze wat uit wandelen gaat Verbijsterd staren de kunstminnenden naar het lege doek Maar Hendrickje is dan al verdwenen om de hoek * van de Van Baerlestraat…

Met slechts cup A was zij niet ruim bedeeld, Maar nú heb ik bij haar iets waargenomen…. Dat komt door al die omgevallen bomen, Want reken maar dat dat behoorlijk scheelt…. De wijziging, die ik bij haar bespeur: Een flinke bos met hout nu voor de deur.…

Roeren in de pannen afgesleten houtje als je de saus wilt proeven nauwelijks nog een kommetje zo dienstbaar door de jaren dat je niet goed beseft hoe je haar zult missen als ze in de vaatwasser straks teveel is uitgeloogd vanzelfsprekendheid gevaarlijk geruststellend met stille gewonden en zelfs vermoorden in de slagschaduw van mijn…

eeuwen oud, bomen omzomen het graf de dood heeft mij mijn leven ontnomen voor straf geen woorden vuil daar lig ik dan ongerijmd…

Droomde van de tempel der sonnetten de priesteressen klessebessen luid beschuit met veel vocht zet behoorlijk uit alles klopt zelfs dames in korsetten Lies Obies zingt forse klankgedichten vluchtig ingepompt door adelborsten die in koren schallen zonder kosten zij behoren tot de lichtgewichten qua metrum en jambe komt zij er door hoewel…

Wij Nederlanders kennen het niet hier, Zoals ze daar bij Ibbenbüren deden, Toen wij daarlangs naar Osnabrück toe reden, Men sloeg zich op de dijen van plezier. Bewoners met opmerkelijke trekjes: Er wonen daar alleen maar Laggenbeckjes.…

De tanga is de dans der Argentijnen, Een tango is een ordinaire slip. Die geeft volledig zicht op elke bip, Je moet wel durven daarin te verschijnen. Een woeste tango geeft ook slipgevaar, Tango – tanga, je haalt ze door elkaar.…

Het koffertje van dokter Janssen bevat een groot geheim. 't Is zwart, van leer, met gespen van geel koper. Komt dokter Janssen op bezoek en springt zijn koffer open, ben je plotseling verlost van alle pijn. De griep is als bij toverslag verdwenen, ben je niet meer depressief, spring je vrolijk rond, ben je op slag van reumatiek genezen en heb…