één leven
kijk naar mijn handen
en zie hoe de nacht
zich verzamelt in’t
woordgestamel
van de wind
naamloos gegil
op warme monden
zo zwierven wij
samen vreemd
vingers jaagden
stormen naar
zich toe en werden
in sneeuw
begraven
kijk naar mijn handen
en zie wie ik ben
in de voetstappen
van beenloos bewegen
hotmail.comGeplaatst in de categorie: psychologie
één leven 4.1 met 29 stemmen 
1.423
1.423
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!