Netgedichten

netgedicht (nr. 22.160):

Kruisteken

Van veel dieper
dan zijn verbrokkeld verstand
zijn verwoest bewustzijn
komt het kruisteken
dat hij slaat bij aanvang
van zijn laatste ademtocht.

Het heelt
het helpt.
Hij glijdt
onweerstaanbaar en moeiteloos
weg uit dit leven.

Wat blijft
nog enige tijd?
Een schamel lichaam
dat ik groet
hopend voor hem voor mij
dat zijn geest voortleeft
-ach, de poverheid van taal-
in eeuwigheid.