voeg je netgedicht toe

Netgedichten

1943

netgedicht (nr. 42.415):

Canvas

Mijn acryl trekt al twee jaar
duinen van helmgras
kleine meiden en hun opa

wind waait van het zandpad
vingertjes volgen de zee
vlak voor het licht

steeds vragen of ik het zie
zie dat het niet af is
ga er opnieuw over heen

zodat alles opgaat
in leven tussen fantasie
en werkelijkheid


Zie ook: http://fly.to/laurens.nl

Schrijver: Laurens Windig, 10 februari 2012


Geplaatst in de categorie: schilderkunst

4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Wee, 15 jaar geleden
Práchtig, zowel gedicht als schilderij.
Coby Poelman-Duisterwinkel, 15 jaar geleden
Wat een schitterend geheel, dit mooie gedicht en het al even mooie schilderij; ik heb ervan genoten, het is zo beeldend, je ziet de vingertjes over het canvas gaan en de vragende kindergezichtjes.

reageer Geef je reactie op deze inzending: