Solanum

in mijn nachten hoor ik een verre hond mij toeblaffen
zo nu en dan, met intervallen die de lengte van helder
achterblijven doorbreken. Met gerucht dat mij wil straffen
zodat geluid van kleur verschiet, ook al weet ik beter

in het water van rimpelloze nachten groeien wortels
die tot mijn lippen reiken
geruisloos in plooien van kerende gedachten
die onder gewicht van duister bezwijken
Ook al weet ik beter

angsten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 296