Lofzang

er gaat een regenzucht langs
onderkoelde ramen. Ademstof

en huiverwater bedekken
hun woeste grond. Strijdig

met steen en straat, lichtvoetig
als kaalheid van tong en tederheid

van wijs te maken vreugde,
voortijdig en flinterdun

Gapend over kloven, onttrokken
aan oog en zwaarte, zich gewaar

van wenselijk dieptezicht. Of
onwaarneembaar, tenslotte

cognitieve dissonant

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 369