Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68478):

Oase in de eeuwigheid

Hier, op deze stoel,
ben ik neergestreken.
De schepper van een oase,
ben ik,
terwijl ik helemaal niet scheppen kan.
Zojuist heb ik een gaatje geslagen,
in de eeuwigheid.

Dat tijd geen tijd kent is werkelijk waar.
Nu, in dit heerlijke moment.
De zon is zojuist gaan schijnen.
Ook dat is zonneklaar.

... De eeuwigheid kan een mens zomaar overvallen. Wanneer je tijd geeft en neemt. Wanneer je even stopt met denken en doen. ...


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Schrijver: Albert C M Weijman, 29-09-2018

albertweijmanatgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: tijd

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 55 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:geeraardt
Datum:29-09-2018
Bericht:Het nu even vastgelegd. Straks is het weer verleden.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)