Netgedichten

netgedicht (nr. 67.464):

Lunae Montes

Tijdens de puzzelrit met een pestgang
Via meanderende steile landwegen
Langs uit leem opgetrokken hutten

Slaan onfluitbare krekelsymphonieën
In de gouden avondstond rumoerig
Op het prutten van de motor aan

Blijven kinderen uitbundig
Mij naroepend of wuivend staan
Of rennen de brommertaxi achterna

En bij het liefelijke logies wat later
Uitkijkend over de rijzige bergen van de Maan
Aan een meer in een paradijselijke krater

Waar we met sundowner ter hand
Onder de bougainvillaebloesems
Toosten op het feit dat wij bestaan

Is het net of een onmengbare hemelkleur
Boven gebladerte van frangipani en banaan
Gepolitoerd een roze licht uitstraalt

... Oud-Griekse geografen leken weet te hebben van een mysterieuze, met sneeuw bedekte bergketen diep in equatoriaal Afrika, die zij de “Bergen van de Maan” noemden (in later Latijn: Lunae Montes). Men dacht dat deze bergen een van de bronnen van de Nijl vormden. De Griekse geograaf Claudius Ptolemaeus vermeldde ze rond 150 na Christus in zijn werk Geographia. ...

Zie ook: http://henkjonkerafrica.yolasite.com

Schrijver: Henk Jonker, 30 april 2019