Netgedichten

netgedicht (nr. 67.595):

Earthrise

Na een rücksichtsloos vooruitstreven
Zag men haar in het luchtledige staan
Zij die ons kennis had gegeven
De blauwe planeet vanaf de maan

Eenzaam zweefde ze tussen de sterren
Een astronaut zag het aan van verre
En op kwam in hem een gloednieuw gebed
Dat bij thuiskomst hij op papier heeft gezet:

O, laten we ons eensgezind bezinnen
Op de aarde om te kunnen bogen
Voortaan op een hoogbeschaafd vermogen
En haar waarde daarentegen te beminnen

Omdat als wij de wereld slecht beheren
Door haar evenwicht te versjteren
We eraan gaan willens en wetens
En instorten met de voedselketens