inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Pasen

Aan het kruis weinig licht te ontwaren
Door God en klein pierke verlaten
Lijdend voor een stille massa laten
Ook halfgoden node de hoop varen

Als schriel mens is het moeilijk verrijzen
Tenzij soms surfend op golvende eenheid
In het licht van schuivende eeuwigheid
kan je slechts stuntelend aards verwijlen

Maar kijk dan komt de lente weer piepen
Duisternis baart geregeld nieuw licht
De zon schept schijnend vooruitzicht
Jong leven komt steeds ritmisch fris kriepen

Onze mal kan de wereld niet omspannen
De oerwil is een panhumane drang
Staan hoop en wanhoop vaak sip in de gang
De natuur zoemt weer van wilde plannen

Schrijver: Eric Vervaet
5 apr. 2021


Geplaatst in de categorie: feest

3,8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 262

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)