inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

spooropslagvakken en zwammen

’t Is de kunst die verstaat niet jij en ik
kunsthuizen die champignons worden
het zeer gestileerd kunnen zwammen
in de niches tot zelfs de sporen ontsporen
in de lamellen zoals de Hoet van Jan
maar dan in vakjes het mycelium
van een andere nieuwe gedachte die
nog geen hoeken heeft gekregen

... de kip of het ei of eerder geen kip zonder ei ...

Schrijver: Emiel Warswater, 7 apr. 2021


Geplaatst in de categorie: kunst

3,2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 164

Er zijn 9 reacties op deze inzending:

Naam:
Emiel Warswater
Datum:
13 apr. 2021
Beste Maxim,

Ik knabbel even op mijn woorden opdat we zoveel mogelijk elkaar wat tegemoet komen, opdat het wat botert. Ik begrijp dat als je puurt naar puurheid in vorm, daar ook uit alle macht gaat voor schermen. Met de clash der muziek doelde ik eerder op de initiële intrinsieke motivatie om aan de kunsten te gaan doen. Ik wik mijn woorden, zonder afbreuk te doen aan jouw mening. Ik zie het zo; Klassieke muzikanten benaderen de noten als monniken, tot op de vierkante millimeter. Ik vind dat mooi en ga daar geen afbreuk aan doen. Bij de Jazz, m.i. wordt het alleen maar moeilijker met de komst van de Fusion, is de melodie van ondergeschikt belang. De moeilijkheid ligt daar in comping, de improvisatie, het interageren op het gehoor, de impuls, de spanningsnoten binnen de toonladders opzoeken binnen de mineur en majeur akkoorden en dan de totale vrijheid die men heeft in de zeven akkoorden. En in dit laatste ligt het verschil. In dit laatste onderneemt men een reis in het onbekende en ervaart men de totale vrijheid en valt men weer op zijn pootjes met de oplossing van het zeven akkoord. Ook hier is kennis van zaken vereist, maar het beoogde doel ligt elders. Het experiment en het spelen met vorm of het presenteren van de werkelijkheid in een andere dimensie. Kunst of muziek is ook het recht op de allerindividueelste expressie.
Wat mijn dicht betreft; Volgens mij is zowat alles verbale fantasie. Ik ga akkoord dat er een grens is waar het verbale teveel overhelt naar de fantasie. Maar waar trek je de grens? Ik heb de ‘zwammen’ zeer welbewust gekozen. Zwammen parasiteren of gaan de symbiose aan met het eigenlijke van het onderwerp en gaan zo hun eigen leven leiden. Zwammen is ook het hoogdravende dat we gecreëerd hebben door onze drang alles te willen begrijpen en in vakjes te steken en de vakjes blijven maar uitbreiden. Maar ik zie het ook ruimer. Het is ook dit willen controleren dat de wetenschap tot de impasse gebracht heeft. Zo ook de huidige corona crisis waar we ons in bevinden. Het is nooit zo zichtbaar geweest. ‘Het is de kunst die verstaat niet jij en ik’ hier zijn de experten aan het woord, die vanuit een vakje orakelen, maar daarbij het zicht verliezen op de noden van de mensheid.
Kunnen we in ieder geval akkoord zijn dat we niet akkoord gaan, tenslotte bestaat poezie naast elkaar in verschillende vakjes. Ducal zegt ook dat er geen verkeerde redenen zijn om van een kunstwerk te houden, maar er kunnen er wel verkeerde redenen zijn om niet van een kunstwerk te houden nml. de drang naar begrijpelijkheid.
Naam:
Maxim
Datum:
12 apr. 2021
Beste E. Warswater,
De woelingen en wrijvingen tussen Kees Bladzij en jou hebben alles te maken met de waarde van interpretatie. Wat het onderhavige verbale product betreft ben ik het in grote lijnen eens met de partituur van de analyse van de heer Bladzij. Lees maar, er staat niet wat er staat, zoals Nijhoff reeds zei. Maar wat er wel staat is pure verbale fantasie, dooreengemengd in de woordenmixer van woelwater waar werkelijk geen touw aan vast te knopen valt, tenzij aan diens grote teen.
De clash tussen klassiek en jazz is voor jullie rekening; ik zie de jazz, i.e. het genre in zijn oorspronkelijke, zuivere vorm, dat bestaan heeft tot de fusion zijn intrede deed, begin jaren zeventig, als een intelligente vorm waarin allerlei elementen van de klassieke muziek in terug te vinden zijn. Puur een kwestie van analyse en interpretatie, Emiel en Kees. Daarvoor is helemaal geen woelwatermix voor nodig. Maar wel kennis van zaken!
Naam:
Emiel Warswater
Datum:
8 apr. 2021
Inderdaad geldt dat ook voor mijn gedicht, evenwel geldt dat evenzeer voor het determineren van het dichten. Of het in de smaak valt is een andere kwestie, maar evengoed zou het moeten mogen bestaan. Al is er maar één lezer die er iets in ziet. Maar het is een beetje zoals in de muziek. De wig die tussen Klassiek en Jazz gedreven is. De dwingeland van de partituur genaamd. Bij iedere Klassieke uitvoering ligt de veruitwendiging van enige universele waarde besloten tussen de noten. Tegenover de Jazz waar de improvisatie centraal staat, soms de partituur overboord gegooid, maar het resultaat steeds een unieke belevenis gebonden aan tijd, plaats en het gemoed van de muzikanten. Ik kom uit de Jazz en volgens mij ben jij Klassiek geschoold en vandaar misschien ook deze clash...
Naam:
K.Bladzij
Datum:
8 apr. 2021
Kortom: laten we het zwammen over Kunst beperken, zo niet, nalaten.
Dat geldt toch ook voor het gedicht?
Dank voor je antwoord.
Naam:
Emiel Warswater
Datum:
7 apr. 2021
Beste Kees, het gaat op zich niet over kunst, maar over de interpretatie van kunst. Hoe men met zeer hoge taal de kunst onder de kap der analyse legt() en op die manier de aanschouwer het zicht op het kunstwerk onttrekt. Eénieder heeft het recht kunst te aanschouwen op de manier die die zelf kiest en er zijn zeg over te doen. Langs de andere kant moet kunst op de ontleedtafel, maar het mag er wel bij gezegd worden dat kunst meer is dan de som der artificiële delen en vooral voor elk wat wils is. Wat betreft de spraakwaterval; Het is futiel. Ik probeer al 15 jaar kernachtiger te schrijven, maar het komt er uit zoals ik gebekt ben. Ik blijf dus in gebreke... Het resultaat misschien van veel te moeilijke boeken willen lezen op veel te jonge leeftijd. Ik begreep er de ballen van, maar niettemin heeft het mijn gevoel voor taal bestendigd. Zal ik het beschouwen als een verbod tot dichten dan? Nochtans meen ik zijn er niet echt regels voor het dichten...Mijn intenties zijn de woordspelingen, het inpakken van het dicht met bijkomstige of niet nader te verklaren woorden, opdat het niet geheel éénduidig is wat er nu eigenlijk staat en de lezer zelf de beelden oproept. In ieder geval dragen dichten die meerdere lezing vragen mijn voorkeur.
Naam:
K.Bladzij
Datum:
7 apr. 2021
Emiel, beheers eerst je eigen spraakwaterval voor je gaat praten over Kunst. Laat de zwammen in het bos
hun gang gaan. Organische Kunst!
Naam:
Emiel Warswater
Datum:
7 apr. 2021
Dankjewel Mirjam voor de appreciatie!
@ Joseline. Ja, veel valt te zeggen voor kunst. Kunst is voor het volk, kunst vraagt om duiding, duiding verbreedt het draagvlak van abstractie, maar zeer abstracte duiding zorgt misschien ook voor minder volk in musea terwijl kunst ook wel voor zichzelf spreekt. Het is in ieder geval niet éénduidig. Dit was mijn opzet. Dank je voor de lezing.
Naam:
J.Bakx
Datum:
7 apr. 2021
Je meerlagige originele visie op kunst, nodigt mij als lezer uit tot meer dan eens lezen van je gedicht! Petje af,
Naam:
MvM
Datum:
7 apr. 2021
'van een andere nieuwe gedachte die
nog geen hoeken heeft gekregen': een zin die hoekwaardig is. Een plaat(s)je Emiel!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)