Netgedichten

netgedicht (nr. 88.078):

Ik kies dit pad

Ik sta in een wereld
waar regels loslaten,
waar oude beloften
afbladderen onder druk.

Ik zie hoe macht duwt,
zonder schaamte, zonder grens,
hoe schaduwen langer worden
dan waar ze thuishoren.

Maar ik ben niet machteloos
omdat ik geen reus ben.
Ik ben niet stil
omdat ik tussen anderen sta.

Ik spreek eerlijk,
ook als waarheid schuurt.
Nostalgie brengt mij nergens;
stilstand is geen keuze.

Mijn waarden draag ik niet
als versiering voor betere tijden,
maar als een ruggengraat in mij —
zij houdt mij recht
wanneer alles buigt.

Ik reik mijn hand,
geen vuist.
Ik bouw liever dan ik breek,
maar ik weet:
wie niet aan tafel zit,
wordt gegeten.

Dus kies ik dit pad:
open, standvastig,
principieel en begaanbaar.

Niet omdat het eenvoudig is,
maar omdat het nodig is.