Netgedichten

netgedicht (nr. 88.079):

Liefdesbrieven uit een achterbuurt

In hoeverre het waarheid is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de letterlijke armoede

in ontroerende liefdesbrieven uit een achterbuurt
van een verlegen land vol verborgen leed
kan ik je niet vertellen, ik ben onwetend

het wekt verbazing dat ik in gedachten
witte en rode rozen kan laten verwelken
in de eenzame roze vaas op het grenen dressoir

en ik moet zeggen dat het me zwaar valt
dat wikken en wegen van de juiste woorden
zonder dat tere zieltjes intolerant worden

door het voedseltekort en de lange rij
bij de voedselbank, die zoute drop weggeeft
alsof we allemaal van zoute drop houden

in hoeverre het werkelijk belangrijk is wat ik betoog
kan ik hier niet beschrijven, ik hou het niet droog.