Omwentelen

toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven

in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan

hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies van de kooi
schudde zijn benarde vogelveren af

toen zijn ware gedaante het luchtruim vond
vloog hij weerloos wijs
ontsloten en vrij
zijn toekomende tijd tegemoet

vrijheid losmaken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.8 met 5 stemmen 67